Παρασκευή, 27 Μαΐου 2011

3 χρόνια και 10 ημέρες μετά...


"Μας" αρρώστησαν Σοφουλίτσα μου ... (Μου θυμίζω τον Παπαγιαννόπουλο στο "Δις Διευθυντής"!!!)
Αχ, Σοφουλίτσα μου, όλα μαζί τα κάνατε με τον Β..... και όλα σε μία εβδομάδα!
Έρωτας, παιχνίδια, αρρώστια...

Τρίτη βράδι-Τετάρτη πρωί το ξενυχτήσαμε με βήχα και πυρετό.
Χθες φτάσαμε στα 39,5 (με πολύ ξενύχτι) και συνεχίζουμε. Βέβαια σήμερα έπεσε (μετά από μόλις 1,5 μέρα!) και ελπίζουμε ότι θα την γλυτώσουμε εύκολα. Η πρώτη σου σοβαρή αρρώστια...
Το "ωραίο" είναι ότι πρώτη φορά σε βλέπουμε με την μαμάκα να κλαψουρίζεις γιατί θες αγκαλίτσα!! Κι αυτό μας είναι παράξενο γιατί, δεν ξέρω πως είσαι τώρα που τα διαβάζεις όλα αυτά, αλλά τώρα που στα γράφω αυτά και είσαι μικρούλα είσαι από μικρό πολύ ανεξάρτητο παιδί. Αγκαλιά παίζει μόνο για να ζητήσεις καμία χάρη (γυναίκα γαρ...)!
Αν μου το έλεγες ότι έπρεπε να περάσουν 3 χρόνια και δέκα μέρες για να αρρωστήσεις πρώτη φορά και να κολλήσεις πάνω μας ζητώντας αγκαλίτσες (αν και εμένα πάλι χεσμένο με έχεις, την μαμάκα ζητάς!), δεν θα το πίστευα.

Περαστικά σου κουκλίτσα μου.


Υ.Γ.: Φυσικά ο μικρός "κρέμονταν" από ένα χαμόγελό σου όσο ψηνόσουν στον πυρετό! "Παρακαλούσε"  για να του σκάσεις ένα χαμόγελο και σήμερα το απογευμα που σου "ορμούσε" και του χαμογέλασες και μετά ψιλο-παίξατε, ήταν μεσ' στην τρελή χαρά! Πολύ σας χαιρόμαστε...

2 σχόλια:

  1. Όλα τα πιο πάνω είναι σημαντικά, αλλά γιατί το ΥΓ. με μικρά;
    Η αδελφική σχέση είναι πολύ σπουδαία.

    Περαστικά στο κοριτσάκι σας και ένα φιλί θαλασσένιο με ιώδιο που κάνει καλό.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Έχεις απόλυτο δίκιο Thalassenia, απλώς στο γραμματάκι μου αυτό επικεντρώθηκα περισσότερο στην πρώτη αρρώστια την Σοφίας και την αλλαγή της συμπεριφοράς της απέναντί μας λόγω της αρρώστιας. Αυτά ήταν πρωτόγνωρα για μας, η αλήθεια είναι ότι η γλυκύτατη (τις περισσότερες φορές) σχέση τους είναι ψιλο-δεδομένη, αν και πράγματι σημαντικότερη.

    Ευχαριστούμε για το "ιωδένιο" φιλί, ελπίζουμε να αποδώσει από αύριο και για τους δύο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή